| merhaba bitti, hiçbirimiz henüz intihar eden bir arkadaşımızı hayata geri döndürememenin acısını yaşamadık. bu acı, aslında hayatın bir amacının olmadığını da kanıtlar gibiydi. bu amaçsızlık için içgüdüsel bir şekilde yaşamanın gerekliliği beynimizde döndü durdu. Evet, bir dolguysa, bir uğraşsa, bunu şiirle kapatmak kadar hiçbir şeyin anlamlı olmayacağını da düşündük bazen. Dağcı olmanın, müdür olmanın, adrenalin topluluğunda kaslı bir kız olmanın, kalantor olmanın,Küçükpark'ın karizmatik gençlerinden biri olmanın, en iyi şirkette staj yapmanın, okul birincisi olmanın, mesleğinde yükselmenin veya yepyeni bir sevgiliyle hayata doğru uzaklaşmanın şiirden çok da büyük olmayacağının farkındayız. Umarım farkındasınızdır, çünkü gidiyor. Akışın içinde tutunduğumuz ve bizi tutmadığını bildiğimiz eyerler herkes için mümkündü. yani herkes, bir eyere sarılırken,başkası da herkesin eyerine sarılır. bu şiddetli gerilimin getirisinin şiir olduğunu sanmaya devam ediyoruz. Evet, sanmak gidiyor ve biz devam ediyoruz. çünkü bitiş çizgisini beyaza boyamak için koşuyoruz. yeni başladık ve durmuyoruz. |
Newest
Favourites
Webcam
deviantID
deviantART Community Board
Comments
Site Map
©2009 deviantART. All rights reserved
--
desem de inanma.
--
I'm visible and yet unseen."
F o u n d e r and A d m i n on
=AnalogShots
--
O praeclarum custodem ovium lupum!
Member of the *The-Yard-Collective =PortraitClub
--
desem de inanma.
Previous Page12345Next Page